Leon van Assem, interviewer, begeleider van interviewers, onderhoudsman voor de VvE van Parkrand op de Melissekade te Utrecht, en kleermaker van het liefst zo duurzaam mogelijke stoffen (zie hiervoor www.ecokloffie.nl ). Allemaal als zzp’er naast een vaste baan.
Deze pagina is bedoeld om u te bevestigen van hoe ik er uit zie, wat ik doe en om mijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel onder nummer 55307310 te bevestigen.
Mijn eerste gewenste beroep was pater. Achteraf was dat om mijn moeder blij te maken denk ik. Maar mijn ouders gaven mij het gevoel dat het Rooms Katholiek zijn in de oude stijl je erg bijzonder maakte. Het tweede Vaticaanse Concilie zette alles op zijn kop. De pastoor wilde de kerk moderniseren maar mijn ouders hoorden bij het oude kamp. Niet zo vreemd gezien hun leeftijd. Mijn vader geboren in 1909 was 50 jaar ouder dan mij. En voor mijn moeder ( 7 jaar jonger), waren de wonderen zeker nog niet de wereld uit.
Op Mavo school Oudenrijn hebben ze mij overtuigd dat de tijd om in het klooster te gaan voorbij was. Dat zeiden ze ook in het klooster in Woerden. Hebben ze mij gered? Geen idee. Maar het beeldje dat ik met handenarbeid daar heb gemaakt is wel heel lang mijn trofee gebleven:
Mijn logo:
Met 15 jaar heb ik een beeldje uit hout bewerkt. Dat beeldje is nu bij mijn oudste zoon Bart. Mijn jongste zoon heeft er dit logo van gemaakt.
Je ziet hem turen he, naar binnen of naar buiten, hij kijkt er naar en hij denkt het te weten. Tuurlijk nietwaar?. Ik geef het toe, naiviteit is misschien wel mijn beste eigenschap. Daarnaast is geduld dat ook. Ik ervaar lastige problemen dan ook als een echte uitdaging om het op te lossen met wat er in de buurt voorhanden is.
Met zes broers uit dat Rooms Katholieke gezin uit Harmelen, wordt je vanzelf handig. Je kijkt alles af en als papa een eigen terrein heeft met een grote schuur en een werkplaats… kijk eens wat mijn broers konden: twee elektriciens, een timmerman, een metaalbewerker, een broeder uit een zorg tehuis. Van mijn moeder heb ik leren naaien en van mijn vader heb ik de liefde voor de natuur overgenomen. En dan mijn broer Andre en ik die allebei dankzij de Mammoet wet van Mavo tot en met Atheneum op de Universiteit terecht kwamen. Wel gestudeerd als een kwartje bleven wij ons wel dat dubbeltje voelen. Wat wil je…
Hieronder de oudste foto van mijn vader. Dankzij de 1e wereldoorlog heeft hij nooit zijn lagere school af kunnen maken. Vervolgonderwijs heeft hij niet gehad, behalve dat hij de hele bibliotheek van Harmelen heeft uitgelezen. Zijn oudere broers hebben wel vervolg onderwijs gehad.
Hij was een echte doe het zelver en dat kon hij ook. Als schipper begonnen en dat gebleven tot 1962 en toen is hij begonnen als handelaar in Zand, Grint, tuin en potgrond, met zijn eigen vrachtwagen. Iedereen in het dorp kende hem als Jan met de pijp.
Waarom zo’n inleiding die zo ver terug gaat in de tijd? Zie hem daar staan op zijn boot. Vind je hem niet lijken op mijn paters beeldje? Tuurlijk over de Leidsche Rijn naar Utrecht.
